دانلود مداحی ببین انگشت نمای کل این شهرم از کربلایی حسین ستوده

متن نوحه

ببین انگشت‌نمای کل این شهرم
تو از وقتی که رفتی با همه قهرم

نمی‌دونی چرا احساسم و کشتن؟
نپرس از من، بپرس از موم چرا کم‌پشتن

همه‌ش زیر سر زجره
دوتا گوشواره‌‌م الان توی گوش دختر زجره
شاید زجر و نمی‌شناسی
همون که دستش از دست همه سنگین‌تره

دست و پام سرده اما تنم داغه
از همون شب که افتادم از ناقه
هر دوتا بازوم زخمیِ شلاقه
اینم از زجره، زجر بداخلاقه

وای، بابایی درد پهلو
آی بلندم می‌کنن بابایی از مو

عمو ندیده
اگه دیدی نگی زجر موم رو کشیده
دیگه بریدم
یه نفر نگفت که دختر شهیده

سر شب شد دوتامون خسته‌ایم انگار
تو از کاخ اومدی این‌جا، من از بازار

نگو شیرین‌زبونی کن نمی‌تونم
با سر خوردم زمین، افتاد دندونم

لبم خیلی ورم کرده
همین دردی که افتاده به جونم لاغرم کرده
نمی‌تونم بگم بابا
به بابا گفتنم خندیده خولی، مسخرم کرده

از سرم خولی دست برنمی‌داره
کَنده موهام و بازم طلب‌کاره
چی بگم بابا خب مردم‌آزاره
برد من و بازار با چادر پاره

* * * *
بابای به‌هم ریخته
لب‌های به‌هم ریخته
بی‌چاره‌ترم کرده
موهای به‌هم ریخته

مهمون به‌هم ریخته
پریشون به‌هم ریخته
روضه‌‌م شده لب‌ها و
دندون به‌هم ریخته

منم، آتیش موهام و سوزونده
مگه صورت برام مونده‌؟

گشنمه، مشت و لگد خوردم، خوردم، خوردم
جلوی زجر و بگیر، مُردم، مُردم، مُردم

نگاه کن که سوخته این دامن، دامن دامن
صدا زد می‌کُشمش با من، با من، با من

زجر می‌زد به سرم لطمه، لطمه، لطمه
شمر می‌زد با نوک چکمه، چکمه، چکمه

گودال به‌هم ریخته
احوال به‌هم ریخته
ذوالجناح تو برگشت
با یال به‌هم ریخته

یحیای به‌هم ریخته
رگ‌های به‌هم ریخته
دنیام و به‌هم ریختی
آقای به‌هم ریخته

دیدم که سنگ از این و اون خوردی
(چقدر بی‌سر تکون خوردی) ۲
سر تو دنبال بابا، بابا، بابا
مگه غم مال منه بابا، بابا، بابا
لباست دست کیه بابا، بابا، بابا
تنور خولی چیه بابا، بابا، بابا

یا عمو عباس اومد این‌جا، این‌جا، این‌جا
یا دوتا می‌بینمت بابا، بابا، بابا

دلبر به‌هم ریخته
حنجر به‌هم ریخته
بازار و به‌هم ریختی
با سر به‌هم ریخته

خواهر به‌هم ریخته
دختر به‌هم ریخته
مجلس حرامی با
چادر به‌هم ریخته

نگم، که بعد از منبر عمه
دیدم خواب سر عمه

می‌دادن ما رو نشون غم بود، غم بود، غم بود
مجلس شراب‌شون کم بود، کم بود، کم بود

عمه فریاد می‌زد عباس، عباس، عباس
بزن تُو دهن این رقاص، رقاص، رقاص

خون هنوز از حنجرت می‌ریخت، می‌ریخت، می‌ریخت
ندیدم روی سرت چی‌ ریخت، چی ریخت، چی ریخت

گودال به‌هم ریخته
احوال به‌هم ریخته
ذوالجناح تو برگشت
با یال به‌هم ریخته

یحیای به‌هم ریخته
رگ‌های به‌هم ریخته
دنیام و به‌هم ریختی
آقای به‌هم ریخته

این سرت دنبال منه بابا، بابا، بابا
مگه نه مال منه بابا، بابا، بابا

لباست دست کیه بابا، بابا، بابا
(تنور خولی چیه بابا، بابا، بابا)۲

(صدام گرفته
پدرم برگشته دعام گرفته) ۲

(عمه فریاد می‌زد عباس، عباس، عباس
بزن تُو دهن این رقاص، رقاص، رقاص) ۲

بابای به‌هم ریخته
رگ‌های به‌هم بخیته
بی‌چاره‌ترم کرده
موهای به‌هم ریخته

مهمون به‌هم ریخته
پریشون به‌هم ریخته
روضه‌م‌ شده لب‌ها و
دندون به‌هم ریخته

منم، آتیش موهامو سوزنده
مگه صورت برام مونده

گشنمه، مشت و لگد خوردم، خوردم، خوردم
جلوی زجر و بگیر مُردم، مُردم، مُردم

نگاه کن که سوخته این دامن، دامن، دامن
صدا زد می‌کُشمش با من، با من، با من

عمو ندیده
اگه دیدی نگی زجر موم رو کشیده

* * * *
از خرابه دیگه بی‌زارم، در و دیوارش هم زشته
عاشق بازارم، این‌جا کوچه و بازارش هم زشته
خب تو می‌دونی چقدر پیراهن گلدار و دوست دارم
توی بازار پیراهن دیدم ولی گلدارش هم زشته

چقدر نامردن این‌جا
عروسک داشتم و لِه کردن این‌جا
بهم خندیدن این‌جا
اگه عمه‌م نبود، می‌مُردم این‌جا

قدم شکست، خم شدم
ببین انگاری که هم‌سن عمه‌م شدم

اصلاً کجام سالمه؟
کدوم دختر سه‌ساله‌ست که عصا لازمه؟

بیا تُو آغوشم بابای منی
بگو درِ گوشم بابای منی

عمه فریاد می‌زد عباس، عباس، عباس
بزن تُو دهن این رقاص، رقاص، رقاص

********
(۲خرابه چراغونه امشب
قناری غزل‌خونه امشب) ۲
موهام فرش مهمونه امشب
دلم خونه امشب

عمه فریاد می‌زد عباس، عباس، عباس
بزن تُو دهن این رقاص، رقاص، رقاص

آه یا رقیه
دختر تنهای بی‌بابا، رقیه

* * * *
به تنت خطِّ عمیق کشیدن
روی زخمای تو تیغ کشیدن
چه خبر شده میون خیمه
دخترای خیمه جیغ کشیدن

کی جلو روشو گرفت؟
وای رقیه‌ست، حرمله موشو گرفت
زجر النگوشو گرفت
وای رقیه‌ست، حرمله موشو گرفت

نه سری مونده، نه تنی مونده
نه به روی صورتت دهنی مونده

آخ ببین حرمله دنبال منه، دنبال منه، دنبال منه
اینم از بختم و اقبال منه، دنبال منه، دنبال منه

نمی‌دم پیرهن تو، مال منه، مال منه، مال منه
واسه داداشمه، اموال منه، مال منه، مال منه
* * * *
دختر نداری مگه زجر؟
نکش موی رقیه رو
بیشتر از این خونی نکن
سر و روی رقیه رو

عمه فریاد می‌زد عباس، عباس، عباس
بزن تُو دهن این رقاص، رقاص، رقاص