دانلود مداحی وَالشَّمسِ وَضُحاها از حاج محمود کریمی

متن نوحه

والشمس وَضُحاها :
تَسکنوا وَجهَ الحسين
والشمس وَضُحاها:
جایگاهش در صورت حسین است
.
والقَمَرِ إذا تلاها :
يهوي دون اليَدَينِ
والقَمَرِ إذا تلاها :
یعنی ” عباس ” بی دست بر زمین خواهد افتاد
.
وَالليلُ إذا يغشاها :
صلّت فيهِ جلوسا
وَالليلُ إذا يغشاها :
یعنی که زینب شب را نشسته نماز خواند
.
وّألنّهارِ إذا جلّاها :
شالوا فيهِ الرئووسا
وّألنّهارِ إذا جلّاها :
یعنی که سرها را در روز به نیزه زدند
.
وَالسماءِ وما بَناها :
تَسكُبُ دَمعَ ألجلالِ
وَالسماءِ وما بَناها :
یعنی زینب اشک اقتدارش را جاری ساخت
.
وألأرضِ وما طَحاها :
غطَّتهُ بالرمالِ
وألأرضِ وما طَحاها :
یعنی که “زینب” جسم حسنیش را با شن های صحرا پوشاند
.
ألحمدلله ألذي خلق الحسين
وسلامٌ على الحسين
أحلى من العسل حسين
شکر خدایی که حسین را آفرید
و درود بر آن حسین
حسینی که از عسل شیرین تر است
.
أنا من دون الحسينِ :
كَسَرابٍ في سَراب
منِ بدون حسین :
چون سرابی در سراب است
.
وأنا وجودٌ إذا ما
يقرعُ بالليلِ بابي
و من زنده ام و نفس می کشم تا
وقتی که حسین نیمه شبی در خانه ام را بکوبد
.
أنا من دون الحسينِ :
طفلٌ بالدربِ تاها
منِ بدون حسین :
کودکی ست که در راه گم شده
.
لكن تهديهِ آيه :
والشّمس وضُحاها
و یک آیه آن را هدایت می کند :
والشّمس وضُحاها
.
أنا من دون الحسينِ :
صحراءٌ دونَ روحٍ
منِ بدون حسین :
صحرایی است بی روح
.
يانَسمَةَ كربلاءُ
في هوا العطشانِ فوحي
ای نسیم کربلایی
کاش به این تشنه لب هم می وزیدی
.
ألحمدلله ألذي خلق الحسين
وسلامٌ على الحسين
أحلى من العسل حسين
شکر خدایی که حسین را آفرید
و درود بر آن حسین
حسینی که از عسل شیرین تر است
.
أنا من دونِ الحسينِ :
عَينٌ نَسيَت بُكاها
منِ بدون حسین :
چشمی است که گریه را فراموش کرده
.
يُدمِعُها حين تَقرأ :
والشّمس وضحاها
و دوباره آن را به گریه وا خواهد داشت :
والشّمس وضُحاها
.
أنا من دون الحسينِ :
لا قَبَسٌ لا دليلُ
منِ بدون حسین :
نه چراغ راه دارم و نه دلیل و راهبری
.
أغدوا في العشقِ موسى
لو كَلَّمَني الكَفيلُ
ولی در عشق چو موسای کلیم خواهم شد
اگر : کفیلم ” عباس ” با من همکلام شود
.
تَجِبُ صلاةَ الخُسوفِ
بكربلا على مَن حضَر
نماز آیات ” خسوف ” واجب خواهد بود
برای کسی که به کربلا می رود
.
لأنَّ بين الحرمينِ
جُمِعَ ألشّمسُ والقمر
زیرا که در بین الحرمین
خورشید و ماه ، رو در روی هم اند
.
ألحمدلله ألذي خلق الحسين
وسلامٌ على الحسين
أحلى من العسل حسين
شکر خدایی که حسین را آفرید
و درود بر آن حسین
حسینی که از عسل شیرین تر است
.
أنا من دونِ أبي الفضل :
لا يرضاني الإمامُ
منِ بدون اباالفضل :
امامم را راضی نمی کند
.
لولاهُ لا صلاةٌ
تنفعُني أو صيامٌ
که بی او نه نمازم قبول است و
نه روزه ام به دردی می خورد
.
عباسُ و الحسينُ
کتَمامِ الرَکعَتَینِ
عباس همراه حسین است
و مانند دو رکعتِ به هم پیوسته اند
.
أنا من دونِ أبي الفضل :
أي من دون الحسينِ
پس منِ بدون اباالفضل
منِ بدون حسین است
.
یا حسین غریب مادر ، تویی ارباب دل من
یه گوشه چشم تو بسه ، واسه حل مشکل من
.
علی العباس واویلا ، حسین تنهاست واویلا