شهادت حضرت علی اصغر (ع)شهادت حضرت علی اصغر (ع)
شهادت حضرت علی اصغر (ع)محمود کریمیدرسته واسه جنگیدن یه کم سنّت کمه مادر (روضه)
شهادت حضرت علی اصغر (ع)محمود کریمیای سند غربت آل علی (نوحه)
شهادت حضرت علی اصغر (ع)محمود کریمیامشب دلم را بسته ام بر تار زلف دلبرم (نوحه)
شهادت حضرت علی اصغر (ع)محمود کریمیاو نیز جانشین به حقّ امامت است (نوحه)
شهادت حضرت علی اصغر (ع)محمود کریمیبه دامانم شبیه ارغوانی نوبر آمد رفت (روضه)
شهادت امام حسین (ع)محمود کریمیزینت دوش مصطفی روی زمین خدا (شور)
شهادت حضرت قاسم (ع)محمود کریمیمن قاسمم از نسل علی (جفت)
عاشورای حسینیمحمود کریمیکربلا غرق شور محشر شد (واحد)
شهادت امام حسن (ع)محمود کریمیتار و پودم حاصلم معیار ایمانم حسن (واحد)
عبد الله بن حسن (ع)محمود کریمیدر طریقت زحمت بسیار ها باید کشید (واحد)
شهادت حضرت قاسم (ع)محمود کریمیکیست مراد همگان غیر من (شور)
شهادت حضرت قاسم (ع)محمود کریمیبه وعده دیشبت دل خوشم ای عمو (زمینه)
اصحاب امام حسین (ع)محمود کریمیشد پایمال خال و خطت آبروی چشم (زمینه)
شهادت حضرت قاسم (ع)محمود کریمیخاص شدم (روضه)
شهادت حضرت قاسم (ع)محمود کریمیمیان دشت میکرده تنش را جستجو نیزه (روضه)
شهادت امام حسین (ع)محمود کریمیدر صف آرایی حسین و یزید (روضه)
شهادت امام حسین (ع)محمود کریمیدرس محرّم همه عزّت بود (نوحه)
شهادت حضرت ابوالفضل العباس (ع)محمود کریمیای که در آسمان هر غم زده مهتاب تویی (نوحه)
شهادت حضرت قاسم (ع)محمود کریمیگفت قاسم به فغان ای عمو إذن میدانم بده (نوحه)
شهادت امام حسن (ع)محمود کریمییابن الطه یابن الزهرا یابن الکرّار حسن (نوحه)
شهادت حضرت قاسم (ع)محمود کریمیتا که افتادی زمین در بین صحرا چندبار (روضه)
شهادت امام حسن (ع)محمود کریمیای سلام حسین حسن (نوحه)
عبد الله بن حسن (ع)محمود کریمی بین میدان و غرق اشک و آهم ای عمو (نوحه)
عبد الله بن حسن (ع)محمود کریمیدست از جان که بشویی تن تو جان گردد (نوحه)
عبد الله بن حسن (ع)محمود کریمیصبر كن پای گلوی تو ذبیحت باشم (روضه)
شهادت حضرت ابوالفضل العباس (ع)محمود کریمیای بازوی یدالله دستی نیس روی دستت (شور)
محمود کریمی آبی نمانده تا بفشانم به مقدمت (شور)
شهادت حضرت ابوالفضل العباس (ع)محمود کریمیمن کی ام چون پاک بازان در دل پاکان مکینم (جفت)
عبد الله بن حسن (ع)محمود کریمیای اهل کوفه من عبداللهم (واحد)
عبد الله بن حسن (ع)محمود کریمیای عمو تا ناله هَل مِن مُعینت را شنیدم (واحد)
عبد الله بن حسن (ع)